Absence & Presence
Laatst las ik het weer ergens; 2 woorden die me telkens weer wakker schudden..............
BE PRESENT
ben je wakker, bewust, aanwezig.
Wat mij raakt als mens is de vraag; ben ik wel wakker en bewust en hoe weet ik dat?
Een onmogelijke vraag, en ik hoef niet direct een kant en klaar antwoord, maar ik ben er wel naar op zoek. Het denken hierover, praten met anderen en kijken naar uitingen van deze gedachten inspireert me.
Thema's die hierbij terugkeren zijn
wie en wat ben ik als mens
de ruimte als speelhal
de afwezigheid, leegte
paradoxen die elkaar aanvullen
licht
tijd als dimensie
Taal en woorden zijn voor mij een aanvulling op de beelden die ik maak en kunnen de betekenis ervan in een ander daglicht zetten.
Wie ik ben en/of wat zal altijd een vraag blijven. Voor mij staat het vast dat ik energie ben en me kan verplaatsten, gedachten heb en een lichaam. Dat alles bij elkaar is genoeg voor oneindige variaties alleen al op mezelf.
De ruimte waarin ik me begeef of bevind is iets wat inwisselbaar is; Als ik me ergens bevind neem ik die ruimte in en zodra ik me verplaats is de ingenomen ruimte weer leeg. Volgens de wet van behoud van energie zou er toch iets moeten achterblijven...
Leegte, afwezigheid..ABSENCE.
Iets wat me mateloos fascineert, want in de leegte kan alles ontstaan en is diezelfde leegte een bron van potentieel.
Waarmee ik ook op de paradox kom van leegte en aanwezigheid die elkaar lijken uit te sluiten, zoals licht en schaduw. Maar ze kunnen ook niet zonder elkaar, want hoe weet ik of iets licht is zonder de schaduw of vol zonder de leegte ernaast of eromheen?
Zo helpen de schaduw en de leegte me om de volheid en het licht te plaatsen. Voor mij staat licht ook voor durven ontvangen en letterlijk in het licht gaan staan. Dan pas ben ik zichtbaar. Het bewijs dat ik er ben, dat ik beweeg en sporen kan nalaten in mijn leven.
Speuren, sporen, wat laat ik achter van mezelf? Al zolang er mensen zijn laten ze sporen achter van hun bestaan. Zo weten we hoe we ontwikkeld en gegroeid zijn.
Toen ik in een grot in Frankrijk keek naar duizenden jaren oude tekeningen was ik me zo bewust opeens. Bewust van het feit dat die mensen van toen met hun eenvoudige middelen met mij communiceren over duizenden jaren heen. Zij zijn mijn voorouders; hun genen draag ik in mij. Hun geschiedenis is ook nu en ik draag hem over aan de volgende generatie. Het verleden is dus ook nu op dit moment aanwezig, net als de toekomst ook nu al gevormd wordt. Tijd is meer dan een klok die de minuten en uren aanwijst.
Tijdens een korte AIR periode in april 2010 heb ik me verdiept in deze materie en de vraag hoe ik dat creatief ga verwerken.
Tijdens die 2 weken heb ik veel alleen gewandeld in een landschap waar ik de enige mens leek. Daar stelde ik me de vraag; hoe weet ik nou dat ik hier ben geweest en welke sporen laat ik hier achter?
Als bewijs van mijn aanwezigheid daar heb ik foto's genomen van mezelf in het landschap. Daarmee ben ik aan het werk gegaan.
Op de foto staat een portret waarbij ik mezelf weer uit de achtergrond heb geknipt en die heb opgevuld. Zo ben ik daar en zo ben ik er niet. De voor- en achtergrond zijn verwisseld;
Ik ben bos
Bos ben ik
Ook in taal is dat soms mogelijk.
Je eigen website maken!