Tijdens mijn 2 weekse AIR in Caylus werd ik op de laatste ochtend wakker met een geweldig idee. GeÏnspireerd door de omgeving en de filosofische gesprekken met mijn mentor daar sloeg het opeens in. Sinsdien heeft het me niet meer losgelaten. De tijd daarna ben ik er veel mee bezig geweest in gedachten en al doende.
Onaanraakbaar en toch daar
De wereld komt bij me binnen via de schermen van TV en computer; alles is binnen handbereik. De digitale wereld doorkruist mijn eigen werkelijkheid.
Terwijl ik op de bank, thuis een kopje thee drink komen allerlei beelden mijn blikveld in. Maar wat raakt me daarvan werkelijk?
Voor mij is het de vraag wat ervaren is zonder aanraking en lichamelijk contact.
Ik denk dat mijn bestaan bevestigd wordt door fysiek contact, aanraking. Dan krijg ik betekenis.
Met dit als inspiratie ben ik aan de slag gegaan met krijt en verf. Zo ontstonden de eerste tekeningen van amorf gevormde 'koppen'. Zonder zintuigen als ogen, oren en mond, want wat blijft er dan over? De sensatie, het gevoel op je huid zoals een briesje dat je kippenvel bezorgt.
Om de scheiding tussen mijn 2 realiteiten te verbeelden kwam ik uit op glas; de schermen van TV en computer als transparante barriëre.
Glas is transparant, hard en breekbaar tegelijk. Alles is zichtbaar, maar niet aan te raken. Het beeld van gevangenen achter glas die hun hand ertegen leggen voor contact met hun bezoek.
Daaruit ontstonden de gelaagde werken met hout, papier, niets en plexiglas.
Deze 4 lagen heb ik bewust uit elkaar getrokken en zichtbaar gemaakt.
* Het hout is aards en er is op geleefd,
* het papier is hier het middel om mezelf op uit te drukken in de tekening van de 'koppen',
* het plexiglas staat voor de transparante begrenzing met daarop tekst en tekening die ik op de achterkant heb gemaakt. Niets is voelbaar aan de voorkant.
* Het niets tussen tekening en plexiglas is de ruimte waarin de schaduw ontstaat. In het licht worden tekst en tekening van het glas geprojecteerd op de tekening. Hierdoor ontstaat een nieuw beeld.

Je eigen website maken!